Dutch

Shielding collar

“Make your tech and wear it too” was het thema van onze residentie in Les Moulins de Paillard als onderdeel van de E-textile summercamp in 2015. We hadden discussies over het toekomstige gebied van wearables van de toekomst. We gebruikten speculatief design als methode om contexten van wearables voor te stellen en wilden buiten de wellness sensoren en controle-instrumenten om denken.

We begonnen met het maken van een eenvoudige wearable, waaruit zou blijken door middel van een LED als we een slechte houding zouden hebben. Na deze voor een paar dagen gedragen te hebben, bespraken we wat het met ons deed. We droegen het over onze gewone kleding, zodat het in het begin raar leek en aanvoelde, maar doordat we met z’n zevenen in de testgroep waren, werd het al normaler. Voor een aantal hielp het om hun houding te verbeteren of op om er op zijn minst bewust van te zijn. Een aantal wilden ze niet meer dragen, omdat het vervelend was. Ook rees de vraag of er technologie in zou moeten, of fungeerde een dicht gebreid stuk ook prima?

Make your tech and wear it too?

We kwamen op het onderwerp van een draagbare identiteit; een draagbare identiteitsvormer die het invoeren van gegevens gebruikt om een draagbare look te creëren. Bij geboorte zou men met een lege canvas beginnen en tijdens het opgroeien en het leven zouden culturele of traditionele patronen en andere wijzen van beïnvloeding wordt toegevoegd aan het kledingstuk. Misschien verandert het patroon afhankelijk van de mensen die we ontmoeten. Of toont het werk gerelateerde dingen terwijl we aan het werk zijn en zijn de feest foto’s meer voor het weekend outfit. We zouden er dus een soort van filter op kunnen hebben. Het zou kunnen werken als een gevisualiseerd Facebook. En hoe zit het met het wissen van onze identiteit?Design methodMartin ontwikkelde een gebreide stof, die de traditionele patronen van plaatsen die de gebruiker heeft bezocht, evenals geluid en taal kan verzamelen. Deze zullen dan worden afgespeeld wanneer de toeschouwer dichterbij komt. Nog verder doordenkend, moesten Barbro en Aniela aan het lawaai van de gegevens denken, en dat de wearable ons zou kunnen beschermen tegen deze data. En met alle allergieën die we vandaag de dag hebben, kunnen we last krijgen van een data allergie. Maar ook in de toekomst, als data en gedachten gelijk zijn; kunnen onze gedachten dan worden gehackt? Daarom ontwikkelden ze een kraag, die het mogelijk maakt om te cocoonen. De kraag kan worden gesloten voor privacy en zal ons hoofd beschermen tegen alle data en straling die er zijn. En in de toekomst kan het wellicht mogelijk zijn om de gedachten zelf een pauze te geven.

Shielding collar for "Make your tech and wear it too?"

Om onze resultaten te presenteren, hebben we een tentoonstelling “Be free as a bird, but anyone can shoot you!” gemaakt. Nadat we onze toekomst prototypes uitgelegd hadden, voerden we een discussie over de werkelijke betekenis van draagbare technologie, die meer leidde naar het bespreken van de term wearables. Een wearable moet draagbaar zijn, verwijderbaar, moet werken tijdens het dragen, het is nodig dat het gedragen wordt, altijd bij je zijn. De tweede vraag was, is dit de toekomst die we willen voor draagbare technologie? De meerderheid reageerde heftig op het verzamelen van gegevens en wilden niet aan de data veegmachines of bescherm kragen in de toekomst. Misschien moeten we regels hebben over hoe met onze gegevens om te gaan. Kunnen we zelf onze gegevens bezitten, in plaats van dat alle bedrijven deze bezitten? Bij elke app die we installeren, moeten we gegevens zoals foto’s en contacten geven, zelfs wanneer dit niet relevant is voor de app. Wat is de oplossing? Maak je eigen algoritme voor het bewaren van je gegevens? Maak een data-overload, zodat men niet kan zien wat echt is of niet?

Make your tech and wear it too? exhibition